راستی گفتی برف ، یادمه سال ۷۴ بود ، یه برف جون دار که سه روز هم بارید ، یادمه تمام کویر سفید بود ، یادمه برا امتحان ریاضی خودمون و با چه بدبختی به دانشگاه رسوندیم . یادش بخیر. هر چند اون موقع اینجوری فکر نمی‌کردم .

گقتی سرما : هوا بس ناجوانمردانه سرد است . این سردی تاعمق وجودمون رفته تا تفکراتمون تا قلبمون تا عشقمون و تا تمام وطن ، دین ، ایین و… . فکر می‌کنم ادامه این شعر زیبای مرحوم اخوان با اون صدای استاد آواز همه چیز رو داره میگه .
« این سرخی بعد از سحرگه نیست »
در ضمن لینک وبلاگ‌تو توی وبلاگم می‌زارم ، البته فکر نکنی برا تبادل نه ، چون معامله باید هم سنگ باشه ، من تازه کار و مطالب خط‌خطی کجا و شما … ، این لینکو میزارم که هر چند وقتی خودم بتونم به شما یه سری بزنم .
همیشه موفق باشید .